حریت (ترکیه)
«رجب طیب اردوغان» اعلام کرد، ترکیه دومین و سومین نیروگاه هسته‌ای هم خواهد داشت. وی در سخنرانی اخیر خود در آنکارا، با تشریح روند پیشرفت نخستین نیروگاه هسته‌ای در دست ساخت این کشور در جنوب، از برنامه دولتش برای آغاز فوری ساخت دو نیروگاه بعدی پرده برداشت: «حامیان استقلال اقتصادی کشور نمی‌توانند با انرژی هسته‌ای مخالفت کنند.»

شانگهای دیلی (چین)
اسقف‌های کلیسای کاتولیک در فرانسه با فروش بخشی از اموال گسترده کلیسا برای تأمین غرامت هزاران قربانی خردسال آزار جنسی شماری از اعضای آن از دهه 1950موافقت کردند. این تصمیم در حالی گرفته شده است که پرونده این رسوایی در دست بررسی قرار دارد. در پی این رسوایی شماری از اعضای ارشد کلیسای کاتولیک اوایل هفته در محل کلیسای شهر لورد زانو زدند.

ایندیپندنت (انگلیس)
تحلیل‌های اخیر نشان می‌دهند کشورهای متعهد به توافقنامه آب و هوایی پاریس همچنان از مفاد تعهدات خود فاصله زیادی دارند. در این شرایط «بوریس جانسون»، نخست‌وزیر انگلیس در حالی به گلاسکو بازگشته که زمان چندانی برای توافقی قابل قبول که بتواند امیدها برای کاهش دمای زمین تا 1.5 درجه سانتیگراد در زمان تعیین شده را قوت بخشد، باقی نمانده است.

بنفشه غلامی/ «رؤسای جمهوری پادشاه نیستند و تو هم دیگر رئیس جمهوری نیستی»، این جمله‌ای بود که «تانیا چوتکان»، قاضی دادگاه فدرال امریکا بر زبان آورد و امیدهای «دونالد ترامپ» برای بازگشت به عرصه قدرت در این کشور را کمرنگ کرد. او تنها ساعتی قبل از حکم این دادگاه قاضی فدرال که درخواستش برای افشا نکردن اسناد محرمانه درباره نقش وی در یورش 6 ژانویه را رد کرد، به هوادارانش گفته بود: «بعد از انتخابات میاندوره‌ای کنگره، تصمیم خود برای نامزدی در انتخابات 2024 را اعلام می‌کنم. فکر کنم خیلی از مردم از شنیدن این خبر خوشحال شوند.»
به گزارش «فایننشال تایمز»، از مدت‌ها قبل کمیته تحقیق کنگره امریکا درباره یورش 6 ژانویه، خواهان دریافت اسناد «آرشیو ملی امریکا» مربوط به این واقعه شده بود. اما «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری سابق امریکا که هنوز سودای ریاست جمهوری دارد و نتایج انتخابات 2020 را یک تقلب مسلم می‌داند و همین تأکید‌های مکرر او باعث افزایش شکاف‌ها در جامعه دوقطبی امریکا شده است، از دادگاه فدرال امریکا خواسته بود این اسناد را تحویل این کمیته ندهد. او بنا بر گزارش «یورونیوز» مدعی شده بود: «کاخ سفید به عنوان قوه مجریه حق دارد برخی اسناد را به صورت محرمانه نگه دارد.» اما «تانیا چوتگان» در آخرین ساعات روز سه‌شنبه اعلام کرد: «این اسناد به منظور حمایت از منافع ملی می‌توانند در اختیار کمیته تحقیق کنگره امریکا قرار گیرند.» به این ترتیب انتظار می‌رود تا پایان فردا (جمعه) این اسناد که گفته می‌شود شامل حداقل 750 صفحه است و در لابه‌لای کلمات آن نقش «ترامپ» در حمله‌ای که منجر به مرگ 5 نفر شد، دیده می‌شود، در اختیار کنگره امریکا قرار گیرد.
«جو بایدن»، رئیس جمهوری امریکا از جمله کسانی است که در ماه‌های اخیر خواهان آن بود که این اسناد به دست کمیته تحقیق برسد. البته او نیز دلایل خود را برای این تأکیدهای مکرر دارد. او بیش از اینکه خواهان آن باشد که از یک نهاد قانونی حمایت کرده و در پی حفاظت از آن باشد، خواهان آن است که زمینه را برای پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات 2024 فراهم کند. در حال حاضر با توجه به اقداماتی که «بایدن» در 10 ماه گذشته داشته است، نه تنها محبوبیت خود وی بشدت تنزل کرده که باعث شده دموکرات‌ها نیز در موضع ضعف قرار گیرند. شکست نامزد دموکرات فرمانداری کالیفرنیا مقابل رقیب جمهوریخواه خود که کمتر از 2 هفته پیش صورت گرفت، نمادی از راه دشواری بود که دموکرات‌ها می‌توانند در انتخابات آتی، یعنی انتخابات میاندوره‌ای کنگره که نوامبر (آبان) سال آینده برگزار می‌شود، داشته باشند.
احضار 10 مشاور ترامپ
ترامپ در حالی نبرد حقوقی به دموکرات‌های کنگره را باخت که همزمان کمیته تحقیق کنگره امریکا برای این حمله 10 نفر از مشاوران «دونالد ترامپ» را احضار کرد تا در کنگره درباره وقایع پس از انتخابات شهادت دهند. به گزارش «پولیتیکو»، این افراد همگی کسانی هستند که در دوره کوتاه پس از انتخابات تا 6 ژانویه، کاخ سفید را تبدیل به اتاق فکری برای ابطال نتایج انتخابات کرده بودند. از جمله این افراد می‌توان به «مایک فلین»، از نخستین مشاوران «ترامپ»، «استفن میلر»، مشاور ارشد وی و همین طور «کایلی مک انانی» مشاور مطبوعاتی وی را برای تحقیقات بیشتر احضار کرده بود اشاره کرد. احضار این افراد برای  رئیس جمهوری پر دردسر سابق امریکا بسیار سنگین است.
«فلین» که در نخستین روزهای ریاست جمهوری «ترامپ» به اتهام دروغ گفتن به اف‌بی‌آی برکنار شد، در آخرین روزهای ریاست جمهوری وی نیز در کنار «آقای تاجر» قرار گرفت و بعد از دیدار با «ترامپ» در کاخ سفید، تلاش کرد شائبه تقلب در انتخابات را پررنگ‌تر جلوه دهد. او درست یک روز قبل از یورش 6 ژانویه به میان هواداران رئیس جمهوری شکست خورده رفت و در سخنرانی خود بر مسأله تقلب پافشاری کرد. او پیش از آن نیز بارها خواهان مداخله ارتش و تسخیر اماکن شمارش آرا شده بود. «میلر» نیز که از یک کارمند ساده کاخ سفید به سرعت تبدیل به یکی از مهم‌ترین مشاوران «ترامپ» شد، معمار و مجری بسیاری از طرح‌های تند دوره ریاست جمهوری وی بود که از بین آنها می‌توان به طرح ممنوعیت سفر اتباع شهروندان شماری از کشورهای مسلمان به امریکا اشاره کرد. «مک انانی» هم که بعد از سمتی که درکاخ سفید داشت، اکنون مفسر شبکه فاکس نیوز، شبکه نزدیک به مواضع جمهوریخواهان است، زبان «ترامپ» در گفت‌وگو با رسانه‌ها بود و او بود که بیش از دیگران بر شائبه تقلب در انتخابات امریکا دامن می‌زد. قانونگذاران امریکایی معتقدند او نیز بخشی از پروژه تهییج هواداران ترامپ برای یورش 6 ژانویه بوده است.

گروه جهان/ کمیته چهارم مجمع عمومی سازمان ملل، سه‌شنبه شب در نخستین تصمیم گیری‌های خود، 6 قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی به تصویب رساند که در آنها تل‌آویو متهم به نقض سیستماتیک حقوق بشر فلسطینیان شده است.
به گزارش سایت رسمی «سازمان ملل»، در نشستی که کمیته چهارم مجمع عمومی سازمان ملل (کمیته ویژه مسائل سیاسی و استعمارزدایی) سه‌شنبه شب برگزار کرد، 170 نماینده از 193 کشور عضو در این نهاد بین‌المللی حضور داشتند.
قطعنامه‌های اقتصادی
سه قطعنامه از 6 مورد مربوط به اسرائیل، درباره شرایط زندگی فلسطینیان بود. قطعنامه نخست که اختصاص به کمک به آوارگان فلسطینی داشت، با 160 رأی موافق به تصویب رسید. این قطعنامه با اسفبار خواندن وضعیت آوارگان فلسطینی از همه کشورهای کمک کننده به آوارگان فلسطینی می‌خواهد به کمک‌های خود به فلسطینی‌ها ادامه دهند. دومین قطعنامه در این خصوص نیز درباره عملیات آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی بود که با 156 رأی موافق به تصویب رسید، کمیته چهارم مجمع عمومی با ابراز نگرانی از تلاش‌های اسرائیل برای بی اعتبار کردن آنروا  و فعالیت‌های آن در سرزمین‌های اشغالی، تل‌آویو را ملزم می‌کند از ادامه محدودیت‌های خود علیه آنروا و دریافت مالیات از آن دست برداشته و خسارت ناشی از تأخیرها و دست‌اندازهایی که در کار این نهاد بین‌المللی ایجاد کرده است، پرداخت کند. قطعنامه سوم که به مسائل اقتصادی فلسطینیان اختصاص داشت نیز با 156 رأی موافق به تصویب رسید. در این قطعنامه از دبیرکل سازمان ملل خواسته شده تا تمامی اقداماتی که برای حفاظت از اموال، دارایی‌ها و حقوق مالکیت فلسطینیان لازم است، انجام دهد و اسرائیل ملزم به همکاری شده است.
مقابله با شهرک‌سازی‌ها
سه قطعنامه مصوب در کمیته چهارم در حالی تصویب شد که دو روز قبل اتحادیه اروپا نیز خواستار پایان دادن به ساخت شهرک‌سازی‌های صهیونیستی در اراضی اشغالی شده بود. اولین قطعنامه با عنوان «بررسی اقدامات و فعالیت‌های شهرک‌سازی اسرائیل» تأکید می کند این شهرک‌سازی‌ها بر حقوق مردم فلسطین تأثیر منفی می‌گذارد که با 77 رأی موافق به تصویب رسید و خواستار توقف فوری تمامی فعالیت‌های شهرک‌سازی شده است. بر اساس مفاد دومین قطعنامه که با 144 رأی موافق مصوب شد، تل‌آویو موظف شد دست از ایجاد تغییرات ارضی و شهرک‌سازی در جولان برداشته و از اعمال تغییر در ترکیب جمعیتی این منطقه خودداری کرده و از تحمیل تابعیت و شناسنامه این رژیم به ساکنان جولان اشغالی بپرهیزد. در آخرین قطعنامه این بخش نیز که با 142 رأی موافق به تصویب رسید، مجمع ضمن محکوم کردن شهرک‌سازی‌ها در اراضی اشغالی فلسطین، به طور خاص توسعه شهرک‌سازی‌ها در بیت‌المقدس شرقی و در دره اردن که سرزمین‌های فلسطینی را از هم جدا می‌کند‌، نقض قوانین بین‌المللی خواند.
استقبال مقامات فلسطینی
«ریاض المالکی»، وزیر خارجه فلسطین از قطعنامه‌های حمایتی کمیته چهارم سازمان ملل درباره لزوم رعایت حقوق برحق فلسطینیان استقبال کرد. به نوشته «کویت نیوز»، «مالکی» این اقدام سازمان ملل را اثباتی بر عزم راسخ و انکارناپذیر جامعه بین‌المللی برای احقاق حقوق مردم فلسطین شامل آوارگان خواند: «این مصوبات، پاسخی مناسب به جرایم آپارتاید اسرائیلی بود.»

رئیس جمهوری شیلی به دلیل سوء استفاده از دفتر کارش برای معامله یک معدن متعلق به خانواده‌اش، استیضاح می‌شود.
به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه خبری هیل، استیضاح «سباستین پینه را» در مجلس نمایندگان کنگره منجر به تشکیل جلسه دادرسی در سنا خواهد شد تا قانونگذاران شیلیایی برای برکناری یا تبرئه او تصمیم بگیرند.
 آسوشیتدپرس اعلام کرد از آنجا که حزب اپوزیسیون شیلی 24 رأی از 29 رأی لازم را در اختیار دارد بعید است این جلسه به برکناری رئیس جمهور ختم شود. ضمن اینکه این استیضاح در مجلس نمایندگان نیز با حداقل رأی ممکن به تصویب رسید و چند تن از اعضای حزب اپوزیسیون در رأی گیری‌ها علیه این تصمیم برخاستند.
اتهامات رئیس جمهوری شیلی از افشای اسناد پاندورا آغاز شده است چراکه در این اسناد مشخص شد یکی از پسران او از شرکت‌های خارجی برای فروش معدن مس و آهن متعلق به خانواده‌اش استفاده کرده است.

نخست وزیر پاکستان در جریان رسیدگی به پرونده حمله مرگبار گروه تروریستی تحریک طالبان به مدرسه پیشاور در سال 2014 احضار شد.
 به گزارش ایرنا به نقل از رسانه‌های پاکستانی، قاضی «گلزار احمد»، رئیس دیوان عالی پاکستان در نامه‌ای به دادستان کل این کشور، دستور احضار «عمران خان» را صادر کرد.
قاضی القضات پاکستان با انتقاد از رویکرد دولت در قبال عدلیه تأکید کرد که دیوان عالی اکنون باید با شخص اول مملکت به طور مستقیم صحبت کند. این ابلاغیه توسط دادستان کل کشور به نخست وزیر داده شد تا مقدمات حضور وی در جلسه‌ای که بنا بود دیروز برگزار شود یا دریافت پاسخ کتبی نخست وزیر فراهم شود. قاضی «گلزار» شکست امنیتی را دلیل حمله تروریست‌ها به دانش‌آموزان عنوان کرد.
تحریک طالبان پاکستان مسئولیت بسیاری از حملات مرگبار تروریستی در این کشور از جمله حمله به مدرسه پیشاور در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ (۲۵ آذر ۱۳۹۳) را که دست کم ۱۲۰ کشته برجای گذاشت بر عهده گرفته است.

«فومیو کیشیدا»، رئیس حزب لیبرال دموکرات ژاپن بار دیگر از سوی پارلمان به عنوان نخست‌وزیر برگزیده شد.
 به گزارش ایسنا به نقل از «کیودو»، پس از آنکه حزب «کیشیدا» موفق به کسب اکثریبت کرسی‌ها در انتخابات ماه اکتبر ژاپن شد، نخست وزیر این کشور توانست با کسب 297 رأی مثبت از نمایندگان در جایگاه خود ابقا شود.
دولت ژاپن همزمان چندین کمیته برای تحقق دیدگاه کیشیدا برای «سرمایه داری جدید» که بر رشد اقتصادی و توزیع مجدد ثروت متمرکز است، تشکیل داده و تاکنون وی با رهبران جهانی مانند «جو بایدن» در این باره گفت و گو و تبادل نظر داشته است. «ماتسونو»، دبیر کابینه ژاپن در کنفرانسی مطبوعاتی گفت: «مواضع اساسی دولت کیشیدا این است که به صدای مردم با دقت گوش دهد و به سرعت سیاست‌هایی را برای رفع نگرانی‌های آنها در مورد ویروس کرونا، امید به تقویت اقتصادی و... انجام دهد. در دولت جدید وزارت امور خارجه به «هایاشی»، وزیر دفاع سابق که پیش از آن وزیر علوم، آموزش و پرورش و کشاورزی نیز بوده، سپرده شد.

یوسف مونایر/کارشناس ارشد «مرکز فرهنگی اعراب» در واشنگتن
مترجم: وصال روحانی
وقتی رژیم صهیونیستی هفته پیش برچسب تروریسم روی شش سازمان حقوق بشری در فلسطین زد که از نزدیک با دولت‌های غربی کار کرده‌اند، این امر هم فعالان اجتماعی را به حیرت درآورد و هم وزارت خارجه امریکا را شگفت‌زده کرد.
البته این عادت همیشگی اسرائیل بوده که سازمان‌های فعال اجتماعی در فلسطین را تحت فشار قرار بدهد اما هرقدر اقدامات زیاده‌خواهانه صهیونیست‌ها در گذر زمان آشکارتر شد، نهادهای متهم شده نیز از این‌گونه فشارها و بی‌عدالتی‌ها رهاتر شدند و جامعه جهانی بیش از پیش دریافت که چگونه اسرائیل حقوق فلسطینی‌ها را تضییع و جز خشونت هیچ چیز را در حق آنها اعمال نمی‌کند. در اوایل دهه 2000 که فشار و دروغ‌پراکنی اسرائیلی‌ها در این زمینه در بیشترین حد خود بود، بسیاری از سازمان‌های فلسطینی یا حامیان آنها دوران سختی را می‌گذراندند اما در اواسط پاییز 2021 اوضاع به‌کلی متفاوت است و این رژیم تل‌آویو است که با استمرار بخشیدن به حرکات غیرقانونی‌اش مانند شهرک‌سازی‌های فزاینده خود در سرزمین‌های اشغالی از هر گونه وجاهتی بی‌بهره می‌شود. اوج روند استنطاق اسرائیلی‌ها از نهادهای حقوق بشری فلسطین طی حکومت 12 ساله بنیامین نتانیاهو بود و رژیم صهیونیستی همیشه فرصت‌هایی را برای خود جهت سوءتبلیغ علیه فلسطین و معرفی خود به‌عنوان منادی صلح پیدا می‌کرد. اسرائیلی‌ها حتی اقدام به تأسیس بنیادی به‌نام «وزارت فعالیت‌های استراتژیک و بین‌الملل» کردند و با اینکه بودجه عظیمی را به آن اختصاص دادند و اقدامات خود را در این زمینه از سایرین پنهان نگه‌داشتند اما این شبکه ضد فلسطینی هم در‌گذر ایام از هرگونه اعتباری تهی شد و حتی دولت‌های بزرگ غربی هم دریافتند که حمایت از آنها بی‌معنا است. در نهایت این وزارتخانه صوری درب‌های خود را بست و تبدیل به شعبه‌ای از وزارت خارجه اسرائیل و مجری سیاست‌های آن شد و فلسطینی‌ها در قضاوتی که جامعه جهانی از کردار و نحوه زندگی آنها داشت، مبراتر از هر قصوری نشان دادند. بازنده این روند خود رژیم صهیونیستی بوده که اینک دنیا به‌خوبی می‌داند هر یک از پزهای امنیت‌طلبانه‌اش اقدامی برای مبرا ساختن خویش از اتهامات سنگینی است که در زمینه زیر پا گذاشتن حقوق بشر و تضییع حق مسلم فلسطینی‌ها به این رژیم وارد شده است. جو بایدن در جریان فعالیت‌های تبلیغاتی‌اش برای شرکت در انتخابات 2020 امریکا قول داد که با هر رژیم و نهاد تضییع‌کننده حقوق بشر مخالفت ورزد و فعالیت‌های آن را محدود سازد و ادعا کرد که هر رژیمی به چنین کارهایی دست بزند، امریکا هم روابطش را با آن قطع خواهد کرد و هم جهانیان را به تأسی از همین روش برخورد با نهادهای خاطی تشویق خواهد کرد. این امر اگر صحت می‌داشت بایدن باید همین حالا دولت اسرائیل را بابت تروریست خواندن نهادهای حقوق بشری فلسطین محکوم و از فهرست رژیم‌های تحت حمایت خود خارج می‌کرد اما ادامه حمایت کاخ سفید از رژیم صهیونیستی نشانگر این است که امریکا یک بار دیگر با رژیمی همسو شده که به هیچ‌یک از اصول انسانی معتقد نیست و همواره آنها را زیر پا می‌گذارد.
* ‌منبع: Washington Post

فاروق الشرع / وزیر خارجه سابق سوریه
مترجم: حسین جابری انصاری

خویشتنداری اسد در مرگ پسرش
امریکایی‌ها همچنین درباره معنای تروریسم و نپذیرفتن تفاوت آن با مقاومت با ما بحث کردند و گفتند از نظر آنها هدف گرفتن شهروندان اسرائیل و شهرک نشینان یهودی سرزمین‌های اشغالی، تروریسم است. اشتباه آنها را در زمینه شهروند دانستن شهرک‌نشینان مسلح برایشان توضیح دادیم. اما نتوانستیم در این‌باره به توافق برسیم و ما بر موضع خود درباره ضرورت بازشناسی تروریسم از مقاومت مشروع باقی ماندیم. مقاومتی که از سوی همه ملت‌های دردمند گرفتار وضعیت اشغال و از جمله ملت امریکا در طول تاریخ به‌کار گرفته شده است. درواقع شخص رئیس‌جمهوری کلینتون چندان مشتاق این جدالی نبود که دانشمندان وزارت خارجه امریکا! همچون دنیس راس، در آن فرورفته بودند. کسانی که بیش از آنکه از منافع ایالات متحده امریکا دفاع کنند، از اسرائیل دفاع می‌کردند. در هواپیما و هنگام بازگشت به دمشق، اسد را از ملاقات با کلینتون و این موضوع خشنود یافتم که مذاکرات در ژنو و بدون سوءاستفاده مستقیم کلینتون از پیامدهای منفی فروپاشی اتحاد شوروی بر سوریه، شکاف‌های ایجاد شده در همبستگی عربی و تضعیف موضع عربی و سوری در اثر توافق اسلو - امضا شده در چند ماه پیش در واشنگتن - انجام شده است.
کشته شدن باسل اسد
تنها چند روز پس از ملاقات اسد و کلینتون رؤسای جمهوری سوریه و امریکا در ژنو، حادثه دردناک [کشته شدن باسل اسد پسر ارشد رئیس‌جمهوری] در بخش پایانی راه فرودگاه دمشق، در روز جمعه ۲۱ ژانویه ۱۹۹۴ اتفاق افتاد. خبری که همچون آذرخش، آتش به خرمن ما زد و دولت سوریه در روش تعامل با آن بویژه نزد رئیس‌جمهوری - که پس از سال ۱۹۸۳ به همه چیز شک می‌کرد - درمانده بود. رئیس‌جمهوری از آن سال به ندرت با کسی از اعضای رهبری ملاقات می‌کرد. از این‌رو مشکل این بود که چه کسی این خبر را به اسد بگوید. یک بار پیش از این جریان، از اسد پرسیدم آیا دوستان شخصی دارد و او پس از لحظاتی تردید و تأمل پاسخ داد: تو از جمله دوستان من هستی. من و حکمت شهابی رئیس ستاد ارتش و مصطفی طلاس وزیر دفاع، برای انجام این مهم، اندکی پیش از ساعت 9 صبح و بدون قرار قبلی به منزل رئیس‌جمهوری رفتیم. اسد که از آمدن ما غافلگیر شده بود، با لباس راحتی منزل به استقبال آمد. پس از دقایقی سکوت، شهابی خبر را داد و گفت این حادثه خسارتی برای میهن و نه فقط خانواده باسل است. رئیس‌جمهوری با اعصابی پولادین با شنیدن خبر این حادثه روبه‌رو شد، اما من که از نزدیک او را می‌شناختم و می‌دانستم چقدر باسل را دوست دارد، احساس می‌کردم چقدر از شنیدن خبر شوکه شده و در درون خود، از هم پاشیده است. اسد گفت: خداوند می‌دهد و می‌گیرد. سپس از چگونگی حادثه اتومبیلی که باسل با سرعت زیاد آن را می‌راند پرسید و گفت: باید او را ببینم، به بیمارستان می‌روم تا او را ببینم. همه ما که پسران خود را دوست داشتیم و در موضوعاتی بسیار کوچک‌تر از مرگ آنها، بی‌تابی می‌کردیم، از اعماق جان غم زده بودیم. اسد بعدتر به من گفت: عجیب است که باسل شب سفرش، کاری کرد که شاید پیش از این در سفرهای بسیاری که داشت، نکرده بود. ساعت حدود یک بامداد به منزل آمد و من و مادرش را از خواب بیدار و با ما خداحافظی و اضافه کرد ساعت هفت صبح با پرواز لوفت‌هانزا به سفر خواهد رفت. رئیس‌جمهوری در برخورد با مرگ باسل، قوی بود اما دچار غمی عمیق در درون خود بود که کار خودش را می‌کرد. غمی که تنها کسانی چون من که شناخت عمیقی از عواطف پنهان اسد داشتند، متوجه آن می‌شدند. در راه بین خانه‌اش در قرداحه و مسجدی که نماز بر پیکر باسل در آن خوانده شد، ملک حسین ساعد دستان اسد را محکم گرفته بود، به نحوی که گویی نمی‌خواهد بگذارد او بر زمین بیفتد. زمانی که چشم رئیس‌جمهوری اسد به جوانانی افتاد که در میان جمعیت پیکر باسل را حمل می‌کردند و تصویری از او و باسل در دست داشتند، پیش خرامید و عکس را گرفت و رو به ملک حسین کرد و گفت: این باسل من است. من که کنار اسد ایستاده بودم، برای نخستین بار احساس کردم، یک پدر مصیبت‌زده است، نه رئیس‌جمهوری که عواطف خود را پنهان می‌کند.
رئیس‌جمهوری دستور داد تحقیقاتی درباره این حادثه انجام شود، اما در پایان و به رغم شخصیت شکاک خود، قانع شد که «توطئه»‌ای در کار نبوده و نتیجه «قضا و قدر» بوده است. اسد واقع‌گرا بود، و امور را در‌نمی‌آمیخت. باسل را دوست داشت، برتری‌های او را قدر می‌دانست و از همین‌رو برخوردهایش چنان نشان می‌داد که او را برای پس از خود آماده می‌کند. با این حال خویشتنداری خود را حفظ و سوریه نیز در مصیبتش با او همدردی کرد. مردم و هیأت‌های پرشماری از داخل و خارج سوریه در چهارچوب یک سوگواری بزرگ، برای تسلیت گویی به سوی اسد روی آوردند. سنت جاری در کشورهایی مانند ما این است که گروه‌هایی از مردم و بویژه مقامات رسمی صاحب اعتبار، برای تسلیت گویی به نزد خانواده‌ای می‌روند که عزیزی از دست داده است. بقیه مردم نیز برای فرد از دست رفته - بویژه اگر در آغاز جوانی بوده باشد - غرق در غم می‌شوند. با همه اینها، اسد مصیبت شخصی خود را از کار کشور جدا کرد و تصمیم گرفت مشارکت در دور جدید مذاکرات با اسرائیل که قرار بود در ۲۴ ژانویه ۱۹۹۴ برگزار شود، به تعویق انداخته نشود. او در مجلس عزا در قرداحه به من گفت کار کشور را تعطیل نکنیم و به علاف اطلاع دهیم مذاکرات، مطابق معمول خود و بر‌اساس وعده کلینتون انجام شود. این مذاکرات دوجانبه میان هیأت‌های سوری، لبنانی و اردنی با اسرائیل در مقر وزارت خارجه امریکا در واشنگتن انجام شد. هیأت فلسطینی در میان هیأت‌های عربی نبود زیرا پس از رویداد «اسلو»، به شکل نهایی به راه پشت کردن به هماهنگی با دیگر هیأت‌های عربی، گام گذاشته بود. رویدادی که روی زمین و در ادبیات مذاکرات، ایده عجیب و بی‌سابقه‌ای آفرید که «زندگی، مذاکرات است.» نام گرفت. صائب عریقات [مذاکره کننده ارشد سازمان آزادیبخش فلسطین]، خود با این تعبیر زندگی و آن را عنوان کتاب خاطراتش کرد که پس از فروپاشی توافق اسلو و شکست آن در تأسیس دولت مستقل فلسطینی، منتشر شد.